گرمایش جهانی

اگه همین‌طوری که تا الان پیش رفته پیش بریم، تا آخر قرن، توی خاورمیانه و جنوب آسیا، انقدر هوا داغ می‌شود که دیگه نمی‌شود رفت بیرون. خشکسالی سراسر آمریکای مرکزی، مدیترانه و جنوب آفریقا را می‌گیره. خیلی از کشورها و شهرهایی که در جزایر هستند یا ارتفاع‌شان از سطح دریا کمه از تگزاس گرفته تا بنگلادش می‌روند زیر آب. از طرف دیگر این گرمایش باعث می‌شود آب و هوای یک سری جاها هم مطبوع باشد، مخصوصاً جاهای شمالی مثل کانادا و کشورهای اسکاندیناوی و روسیه. وضعیت طوری وخیم می‌شود که میزان نابرابری در دنیا به شدت افزایش پیدا می‌کند. در سطح کشورها، کشورهای فقیرتر، با اینکه نقششون از کشورهای توسعه‌یافته در گرمایش زمین کمتر است، اما بیشتر از بقیه ضربه می‌خورند. دلیلش هم این است که بیشترین کشورهای کمتر توسعه‌یافته نزدیک مناطق استوایی‌اند و گرمایش در این جاها به حدی می‌رسد که برای انسان غیرقابل تحمل خواهد بود. بعد این کشورها خیلی آسیب‌پذیر هستند چون جمعیت سیالی زیادی دارند. و این جمعیت تحت تاثیر توفان‌هایی که به وجود خواهد آمد به شدت ضربه می‌خورد، از اونجایی که منابع کافی هم ندارند پس به راحتی هم نمی‌توانند خودشان را آماده کنند برای اون شرایط. همین الان نشان می‌دهد بین سال‌های هزار نهصد شصت و یک تا دو هزار تغییرات اقلیمی بیشترین آسیب را به کشورهای فقیر زده در حالی که ثروتمندها که عامل مهم این گرمایش بودند به نسبت آسیب کمتری دیدند. کشورهایی مثل میانمار، هائیتی و نپال بیشترین آسیب را به خاطر شرایط آب و هوایی شدید در بین سال‌ها دیدند. کشورهای ثروتمند پول منابع انرژی را به راحتی پرداخت می‌کنند، ولی فقرا به این راحتی نمی‌توانند این کار را بکنند. وقتی که فاجعه‌ای اتفاق بیفته، ثروتمندها راحت‌تر خودشان را ریکاور می‌کنند، ولی فقرا نه. طبق یه پژوهشی که در دانشگاه برکلی کالیفرنیا انجام شده، پیش‌بینی می‌شود که اگر گرمایش همین‌طوری ادامه پیدا کند، بزرگ‌ترین مهاجرت ثروت از جنوب کره‌ی زمین به شمال زمین اتفاق بیفتد. جنوب فقیرتر می‌شود و شمال به نسبت ثروتمندتر.