خداحافظ آفریقا - قسمت اول

سوالی که اینجا پیش می‌آید این است، این دو پا راه رفتن چه خوبی داشت که طبیعت نگهش داشت؟ چه بهینگی را برایش فراهم آورده بود؟ دورنگری داشته؟ می‌توانسته فواصل دور را ببیند، از آن طرف می‌گویند، می‌توانسته دیده هم بشود توسط شکارچیان. با میمون‌ها هم همین کار را می‌کنند. دقیقاً، دقیقاً همین کار، یعنی بلند شود، روی دوپایش و دورتر را ببیند. اما چند تا چیز دیگر خیلی مهم هم داشته، دست‌ها. بین اینکه شما بخواهید به جای اینکه از دست‌تان به عنوان یک نیروی راه‌رونده استفاده بکنید، دست باز دارید، و به عنوان اینکه می‌توانید حمل بکنید، هم اشیا را حمل بکنید و هم با این دست‌های باز که این خاصیت هم دارند، همه‌شان که شصت در برابر چهار انگشت قرار می‌گیرد و این گیرندگی بتواند چیزها را از هم جدا بکند، بتواند چیزی را بسازد، بتواند دو تا سنگ را به همدیگر بزند.

داروین گفت زرافه‌ها گردن کوتاه بودند و بعد گردن بلند شدند. اتفاقی که افتاده این بوده که در میان این زرافه‌های گردن کوتاه، جهش‌های ژنتیکی رخ داده و زرافه‌های گردن بلندی هم به وجود آمدند. حالا، آیا این گردن بلند برایش کار خاصی انجام می‌دهد، برایش چیزی فراهم می‌کند که آن گردن کوتاه‌ها ندارند؟ در حالتی که علف روی زمین فراوان است نه، کار خاصی برایش نمی‌کند، اتفاقاً زندگی‌اش سخت‌تر هم می‌شود، پس گردن بلندها حذف می‌شوند، یعنی چه بسا که بارها و بارها این جهش ژنتیکی گردن بلند در زرافه‌ها رخ داده ولی نمانده.