پارینه‌سنگی

ایران یک پل عبور بوده، نه‌تنها در ادوار دوران تاریخی که می‌دانیم راه ابریشم ازش عبور می‌کرده، نه‌تنها همین الان که ما داریم با شما صحبت می‌کنیم در بیست بیست و سه هزار و چهارصد و دو، فراوان می‌شنویم از راه‌های تجارتی که قرار است که از ایران عبور بکند یا از اطراف ایران دارد عبور می‌کند، این نقش جغرافیای ایران در ادوار پیش از تاریخ هم خیلی پررنگ بوده، ضمن اینکه ما در پیرامون این جغرافیا، بقایا و سنگواره‌های انسانی داریم که دیگر برای ما جای شک و شبهه‌ای باقی نمی‌گذارند که این نوع انسان‌ها که در آن روزگار مرزهای سیاسی بی‌معنی بودند، در فلات ایران هم زندگی می‌کردند.

پایان دریاس جوان، پایان دوران پلیستوسن هم نامیده می‌شود و آغاز دورانی که هم‌اکنون داخلش قرار داریم، دوران هولوسن. به صورت قراردادی، زمین‌شناسان معتقد هستند که از دو ممیزه شش میلیون سال پیش تا حوالی سیزده هزار سال پیش دوران پلیستوسن نامیده می‌شود. آخرین یخبندان گسترده جهان که دریاس جوان باشد، عصر پلیستوسن هم تمام می‌شود و عصری آغاز می‌شود به نام هولوسن.

اما اینکه چرا قبلاً ظروف درست نمی‌کردند، پاسخش خیلی ساده است، احتیاجی نداشتند. برای جوامعی که مدام باید در حال تحرک باشند و از جایی به جای دیگر بروند، حمل کردن ظروف بزرگ بدون اینکه حیوان باربری هم داشته باشند، کار عاقلانه و در دسترسی نبوده. بنابراین زمانی به این تکنولوژی، به این ایده برمی‌گردند که نیاز بوده، و آن نیاز، بار کردن غلات بوده. ظروف سفالی برای این به وجود می‌آیند که برای ذخیره‌سازی غلات‌شان مورد استفاده قرار بگیرند.