انقلاب

صبح روز هیجده فروردین سال پنجاه و هشت محاکمه‌ی دوم هویدا برگزار می‌شود. این جلسه آخرین دقایق زندگی امیر عباس هویدا است که تبدیل می‌شه به یکی از بزرگ‌ترین معماهای تاریخ معاصر.

اینجا به جایی را برای این انجام می‌دهد چون پاکروان اصولاً آدم معتدلی بود و با روحانیت راه می‌آمد. اما نصیری شدیداً مخالف روحانیون بود و تا آستانه‌ی انقلاب رئیس این مجموعه نصیری باقی می‌ماند.

محمدرضا تو اوضاعی کشور را به دست می‌گیرد که کل مملکت به طور کامل تحت اشغال متفقین بود و کمبود کالاهای اساسی و مواد غذایی در کشور بیداد می‌کرد. وقتی جنگ جهانی تمام می‌شود، نیروهای متفقین کشور را ترک می‌کنند. اما سربازهای شوروی همچنان تو تبریز می‌ماندند. آن‌ها می‌خواستند به کمک فردی به اسم جعفر پیشوری، کار را یکسره کنند و تبریز را از ایران جدا کنند.